تبليغاتX
پرسه در سایه ها
 
پرسه در سایه ها
 
 
بسمه تعالی
 
تو تب و تاب رفتنم                     شوق سفر داره تنم

تو این تبار موندنی                     اونکه نمی مونه منم

من ماهی رهائیم                      کی می دونه کجائیم

باخود وبی خبر زخود                  عاقل و دیوونه منم

خونه ما خونه عشق                 آدمهاش همخونه عشق

اونکه با عشق و خاطره                میره از این خونه منم

                                                                            سیروس الوند

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم آذر 1388ساعت 19:16  توسط farzad  | 
بعضی وقتها آدم یک کاری می کنه وقتی خودشم بهش فکر می کنه ....

لحظاتی که می تونست خیلی شاد و خاطره انگیز باشه از دست رفته ...

من پير سال و ماه نيم يار بي‌وفاست                                    بر من چو عمر مي‌گذرد پير از آن شدم

                                                                                                                  حافظ


 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم آبان 1388ساعت 23:46  توسط farzad  | 
عادت لطیف ترین احساس زندگی است!

وقتی به کسی یا چیزی عادت می کنیم مدتها کنارش با آرامش زندگی می کنیم اما

عشق

نوسانی است

گاهی طوفانی و گاهی آرام

هر لحظه منتظر موقعیتی جدید و آرامشی بی نظیر ...

                                                                                          دیالوگ شمس العماره با اندکی تغییر

 |+| نوشته شده در  دوشنبه هجدهم آبان 1388ساعت 10:56  توسط farzad  | 

از باغ مي برند چراغاني ات كنند

تا كاج جشن هاي زمستاني ات كنند

پوشانده اند صبح تو را ابرهاي تار

تنها به اين بهانه كه باراني ات كنند

يوسف به اين رها شدن از جاه دل مبند

اين بار مي برند كه زنداني ات كنند

اي گل گمان مبر به شب جشن مي روي

شايد به خاك مرده اي ارزاني ات كنند

يك نقطه بيش فرق رحيم و رجيم نيست

از نقطه اي بترس كه شيطاني ات كنند

آب نطلبيده هميشه مراد نيست

گاهي بهانه ايست كه قربانيت كنند



                                                                                  (نمیدونم شاعرش چه کسی است!!!)

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت 23:20  توسط farzad  | 
مرا طلای گنبد تو بی قرار می کند                    کسی مرا به دوش ابر ها سوار می کند 


میلاد امام  رضا  (ع) برتمامی عاشقان مبارک باد.
 |+| نوشته شده در  جمعه هشتم آبان 1388ساعت 0:6  توسط farzad  | 

ای مرغ سحر، چو این شب تار  -  بگذاشت ز سر سیاهکاری

وز تفحه ی روح بخش اسحار -  رفت از سر خفتگان خماری

بگشود گره ز زلف زر تار -  محبوبه ی نیلگون عماری

یزدان به کمال شد پدیدار  -  واهریمن زشتخو حصاری

یاد آر ز شمع مرده، یاد آر

ای مونس یوسف اندر این بند  -  تعبیر عیان چو شد تو را خواب

دل پر ز شعف، لب از شکر خند – محسود عدو به کام اصحاب

رفتی بر یار خویش و پیوند -  آزاد تر از نسیم و مهتاب

زان کو همه شام با تو یک چند -  در آرزوی وصال احباب

اختر به سحر شمرده یاد آر

چون باغ شود دوباره خرم -  ای بلبل مستمند مسکین

وز سنبل و سوری و سپرغم – آفاق نگارخانهٔ چین

گل سرخ و به رخ عرق ز شبنم – تو داده ز کف زمام تمکین

زان نوگل پیش رس که در غم -  ناداده به نار شوق تسکین

از سردی دی فسرده یاد آر

ای همره تیه پور عمران – بگذشت چو این سنین معدود

وان شاهد نغز بزم عرفان – بنمود چو وعد خویش مشهود

وز مذبح زر چو شد به کیوان – هر صبح شمیم عنبر و عود

زان کو به گناه قوم نادان -  در حسرت روی ارض موعود

بربادیه جان سپرده ،یادآر

چون گشت زنو زمانه آباد -  ای کودک دوره ی طلایی

وز طاعت بندگان خود شاد -  بگرفت ز سر خدا خدایی

نه رسم ارم، نه اسم شداد -  گل بست زبان ژاژخایی

زان کس که ز نوک تیغ جلاد -  ماخوذ به جرم حق ستایی

تسنیم وصال خورده یادآر

___

زنده یاد علی اکبر دهخدا

 |+| نوشته شده در  یکشنبه سوم آبان 1388ساعت 20:24  توسط farzad  | 
امروز، همان فردایی است که دیروز نگرانش بودی!!!!!

 |+| نوشته شده در  سه شنبه بیست و هشتم مهر 1388ساعت 21:39  توسط farzad  | 
مثل همیشه علی لهراسبی کارش حرف نداره

من که با این آهنگش کلی صفا کردم.

http://mp3mp3.mihanblog.com/post/46

 |+| نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم مهر 1388ساعت 21:48  توسط farzad  | 
گر قبرستان جایی است که مردگان را در آن به خاک سپرده اند،

 پس ما قبرستان نشینان عادات و روزمرگیها را راهی به معنای زندگی هست؟

اگر مقصد پرواز است،قفس ویران بهتر.

پرستویی که مقصد را در کوچ می یابد، از ویرانی لانه اش نمی هراسد.

                                                                                                                شهید آوینی

 

 |+| نوشته شده در  جمعه سوم مهر 1388ساعت 1:25  توسط farzad  | 

نه تو می مانی، نه من، و نه اندوه، و نه هیچیک از مردم این آبادی... به حباب نگران لب این رود قسم! و به کوتاهی آن لحظه ی شادی که گذشت، غصه هم خواهد رفت، آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند...

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم شهریور 1388ساعت 14:19  توسط farzad  | 
 
  بالا